ดูแลร่างกายช่วงอากาศร้อน เริ่มจากเรื่องง่ายๆ อะไรบ้าง เพื่อใช้ชีวิตประจำวันได้เหมาะสม

ดูแลร่างกายช่วงอากาศร้อน เริ่มจากเรื่องง่าย ๆ ที่ทำได้ในชีวิตประจำวัน

อากาศร้อนไม่ได้มีผลเพียงทำให้รู้สึกเหนียวตัวหรือไม่สบายตัวเท่านั้น เมื่ออยู่ในสภาพแวดล้อมที่ร้อนเป็นเวลานาน โดยเฉพาะเมื่ออากาศมีความชื้นสูง ทำงานกลางแจ้ง หรือออกแรงต่อเนื่อง ร่างกายต้องพยายามระบายความร้อนมากขึ้นและสูญเสียน้ำผ่านเหงื่อ หากรับความร้อนมากเกินความสามารถที่จะระบายออก ก็อาจเกิดตั้งแต่ความอ่อนเพลียจากความร้อนไปจนถึงภาวะฮีทสโตรก ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉินทางการแพทย์ได้ WHO ระบุว่าความร้อนยังสามารถเพิ่มภาระต่อหัวใจและไต และทำให้ภาวะสุขภาพเรื้อรังบางประเภทแย่ลงได้ด้วย

การ ดูแลร่างกายช่วงอากาศร้อน จึงไม่จำเป็นต้องเริ่มจากวิธีซับซ้อน สิ่งพื้นฐานอย่างมีน้ำดื่มอยู่ใกล้ตัว ไม่ทำกิจกรรมหนักกลางแดดต่อเนื่อง พักในบริเวณที่เย็นหรือมีร่มเงา เลือกเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ และสังเกตอาการของตัวเองระหว่างวัน สามารถช่วยลดโอกาสที่ร่างกายจะรับภาระจากความร้อนมากเกินไปได้ กรมอนามัยของไทยแนะนำในช่วงอากาศร้อนจัดให้หลีกเลี่ยงกิจกรรมกลางแจ้งนาน ๆ โดยเฉพาะช่วงแดดจัด ดื่มน้ำสม่ำเสมอ สวมเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ และหยุดพักเป็นระยะหากจำเป็นต้องทำงานกลางแจ้ง

อีกเรื่องที่ควรจำคือ คนแต่ละคนทนความร้อนได้ไม่เท่ากัน อายุ สุขภาพ โรคประจำตัว ยาที่ใช้ ลักษณะงาน และระยะเวลาที่อยู่กลางแจ้งล้วนมีผล เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ ผู้มีโรคหัวใจ ไต ปอด หรือโรคเรื้อรังบางประเภท รวมถึงคนทำงานกลางแจ้งควรเพิ่มความระมัดระวังมากเป็นพิเศษ เพราะฉะนั้น การดูแลหน้าร้อนที่เหมาะไม่ใช่การใช้สูตรเดียวกับทุกคน แต่เป็นการปรับกิจวัตรให้สอดคล้องกับอากาศและสภาพร่างกายในวันนั้น

เริ่มจากเรื่องใกล้ตัวที่สุด คืออย่ารอให้กระหายน้ำมากแล้วค่อยดื่ม

ช่วงอากาศร้อนร่างกายสามารถสูญเสียน้ำผ่านเหงื่อมากขึ้น โดยเฉพาะเวลาทำงานกลางแจ้ง เดินทาง หรือออกกำลังกาย วิธีง่ายที่สุดคือมีน้ำดื่มติดตัวและ ดื่มเป็นระยะตลอดวัน แทนการปล่อยให้ผ่านไปหลายชั่วโมงจนรู้สึกกระหายน้ำมาก CDC แนะนำให้ดื่มของเหลวสม่ำเสมอในวันที่อากาศร้อนและพกขวดน้ำไว้ใกล้ตัว เพราะแม้ไม่ได้ออกกำลังกาย ร่างกายก็ยังต้องจัดการกับความร้อนของสิ่งแวดล้อมอยู่

อย่างไรก็ตาม ไม่จำเป็นต้องบังคับว่าทุกคนต้องดื่มน้ำจำนวนลิตรเท่ากัน เพราะความต้องการแตกต่างกันตามขนาดร่างกาย กิจกรรม เหงื่อ อาหาร อุณหภูมิ สุขภาพ และยาที่ใช้ คนหนึ่งทำงานในสำนักงานทั้งวันย่อมมีสถานการณ์ต่างจากคนที่ทำงานก่อสร้างกลางแดดหรือออกกำลังกายนาน ๆ การสังเกตความกระหาย ปากแห้ง ปัสสาวะลดลง หรือรู้สึกเวียนศีรษะร่วมด้วยจึงมีประโยชน์ CDC ระบุว่าปัสสาวะที่มีสีเหลืองอ่อนหรือค่อนข้างใสโดยทั่วไปสามารถเป็นหนึ่งในข้อมูลประกอบว่าร่างกายได้รับน้ำเหมาะสม แต่ไม่ควรใช้สีของปัสสาวะเพียงอย่างเดียววินิจฉัยภาวะขาดน้ำ เพราะอาหาร ยา และภาวะสุขภาพบางอย่างสามารถทำให้สีเปลี่ยนได้

ผู้ที่มีโรคไต โรคหัวใจ หรือได้รับคำแนะนำจากแพทย์ให้จำกัดของเหลว ไม่ควรเพิ่มปริมาณน้ำเองตามคำแนะนำทั่วไปในบทความ ควรยึดแผนการดูแลเฉพาะของแพทย์เป็นหลัก ส่วนผู้ที่เสียเหงื่อมากจากงานหรือกีฬาเป็นเวลานาน อาจต้องพิจารณาทั้งน้ำ อาหาร และเกลือแร่ตามสถานการณ์ แต่ไม่ควรดื่มเครื่องดื่มหวานหรือเกลือแร่แทนน้ำตลอดวันโดยไม่มีความจำเป็น

ปรับเวลาทำกิจกรรม ไม่จำเป็นต้องฝืนทำทุกอย่างในช่วงที่แดดแรงที่สุด

ถ้ากิจกรรมสามารถเลื่อนได้ การเลือกทำงาน ออกกำลังกาย หรือทำกิจกรรมนอกบ้านในช่วงที่อากาศไม่ร้อนจัดถือเป็นการปรับที่ทำได้ง่ายมาก กรมอนามัยและกรมพลศึกษาของไทยแนะนำในช่วงหน้าร้อนให้หลีกเลี่ยงกิจกรรมกลางแจ้งต่อเนื่องโดยเฉพาะประมาณ 11.00–15.00 น. และเลือกออกกำลังกายในช่วงเช้าหรือเย็นแทนหากทำได้ WHO ก็แนะนำให้หลีกเลี่ยงกิจกรรมหนักในช่วงที่ร้อนที่สุดของวันและใช้พื้นที่ร่มเมื่อจำเป็นต้องออกนอกบ้าน

แน่นอนว่าคนทำงานกลางแจ้งจำนวนมากไม่สามารถเลือกเวลาได้ทั้งหมด กรณีนี้จึงควรเน้นเรื่อง การพักเป็นระยะ พื้นที่ร่ม น้ำดื่ม และการลดความหนักของกิจกรรมเมื่อเริ่มมีอาการผิดปกติ มากกว่าพยายามทำงานต่อเนื่องจนหมดกะ หากเริ่มรู้สึกเวียนศีรษะ ปวดศีรษะ คลื่นไส้ อ่อนแรง ตะคริว หรือเหงื่อออกมากผิดปกติ ควรหยุดกิจกรรมและออกจากพื้นที่ร้อนก่อน ไม่ควรรอให้งานเสร็จแล้วจึงพัก เพราะอาการเหล่านี้สามารถพบได้เมื่อร่างกายได้รับความร้อนมากเกินไป

วันไหนที่รู้ว่าอากาศร้อนกว่าปกติ ก็ควรเผื่อเวลาเดินทางหรือทำงานเพิ่มขึ้นเพื่อให้มีพื้นที่สำหรับพัก ไม่ควรกำหนดปริมาณงานจากมาตรฐานเดียวกับวันที่อากาศสบาย โดยเฉพาะงานที่ต้องใส่อุปกรณ์ป้องกัน เสื้อผ้าหนา หรือทำงานในพื้นที่อับ เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถทำให้การระบายความร้อนของร่างกายทำได้ยากขึ้น

เสื้อผ้าและสถานที่พักมีผลต่อความสบายมากกว่าที่หลายคนคิด

เสื้อผ้าในวันที่อากาศร้อนควรเลือกแบบ เบา หลวม และระบายอากาศได้ดี ตามลักษณะงาน หากอยู่กลางแดดก็ควรมีร่ม หมวก หรือเสื้อผ้าที่ช่วยป้องกันแสงแดดร่วมด้วย WHO แนะนำเสื้อผ้าเบาและไม่รัดแน่น รวมถึงการใช้วิธีช่วยให้ร่างกายเย็นลง เช่น อาบน้ำเย็นตามความเหมาะสมหรือใช้ผ้าชุบน้ำช่วยลดความร้อนของผิว

คนที่ทำงานในอาคารก็ไม่ได้ปลอดจากความร้อนเสมอไป ห้องที่อับ อากาศไม่ถ่ายเท เครื่องจักรปล่อยความร้อน หรือพื้นที่ชั้นบนที่สะสมความร้อนสามารถทำให้ร่างกายได้รับความร้อนมากได้เช่นกัน หากรู้สึกว่าบริเวณทำงานร้อนผิดปกติ ควรพยายามหาช่วงพักในบริเวณที่เย็นกว่า มีการระบายอากาศ หรือใช้ระบบทำความเย็นตามความเหมาะสม CDC แนะนำให้คนที่อยู่กลางแจ้งนาน ๆ หาพื้นที่ร่มและพัก ส่วนเมื่ออยู่ภายในอาคารก็ควรใช้พื้นที่ที่มีความเย็นเหมาะสมหากอากาศร้อนมาก

สิ่งที่ไม่ควรทำคือรอให้ตัวร้อนจัดหรือเริ่มหน้ามืดจึงค่อยหาที่เย็น เพราะในบางคนอาการจากความร้อนสามารถพัฒนาเร็ว โดยเฉพาะเมื่อออกแรงหนักหรืออยู่ในอากาศร้อนชื้น การมี “จุดพักเย็น” หรือรู้ล่วงหน้าว่าสามารถเข้าไปพักที่ไหนได้จึงมีประโยชน์สำหรับคนที่ต้องออกนอกบ้านหลายชั่วโมง

กินอาหารตามปกติได้ ไม่จำเป็นต้องหาเมนูที่เรียกว่า “ดับร้อน” เท่านั้น

ช่วงหน้าร้อนบางคนรู้สึกไม่ค่อยหิว โดยเฉพาะหลังอยู่กลางแดดหรือเดินทางนาน จึงเลือกกินเพียงเครื่องดื่มหวาน ผลไม้ หรือของว่างแทนอาหารทั้งมื้อเป็นประจำ การดูแลที่เหมาะกว่าคือพยายามรับประทานอาหารให้ค่อนข้างเป็นเวลาและหลากหลายตามปกติ เพียงปรับเมนูให้กินง่ายขึ้นหากความอยากอาหารลด เช่น อาหารที่ไม่มันหรือหนักจนเกินไป ผัก ผลไม้ และอาหารที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบสามารถเป็นส่วนหนึ่งของมื้อได้ แต่ไม่จำเป็นต้องเชื่อว่าอาหารชนิดใดชนิดหนึ่งมีคุณสมบัติลดความร้อนของร่างกายโดยตรง

หากต้องออกกลางแจ้งนาน ๆ ไม่ควรปล่อยให้ทั้งวันมีเพียงกาแฟ เครื่องดื่มหวาน หรือเครื่องดื่มชูกำลัง เพราะเครื่องดื่มเหล่านี้ไม่ควรใช้แทนน้ำและอาหารทั้งหมด CDC แนะนำให้พิจารณาจำกัดเครื่องดื่มที่มีน้ำตาล โซเดียม คาเฟอีนสูง และแอลกอฮอล์ในวันที่อากาศร้อน โดยยังให้น้ำเป็นของเหลวพื้นฐาน

สำหรับคนที่เสียเหงื่อมากจากการออกกำลังกายหรืองานหนักเป็นเวลานาน ความต้องการอาหารและของเหลวอาจต่างจากคนที่นั่งทำงานทั่วไป จึงควรประเมินจากกิจกรรมจริง ไม่ควรพยายามใช้เมนู “คลายร้อน” แบบเดียวกับทุกคน สิ่งสำคัญคือกินและดื่มได้ต่อเนื่อง ไม่ปล่อยให้หิวหรือกระหายน้ำมากจนเริ่มรู้สึกอ่อนแรง

ป้องกันแดดควรทำควบคู่กัน แต่ต้องแยกว่า “กันแดด” ไม่ได้แปลว่า “กันฮีทสโตรก”

อากาศร้อนกับรังสี UV มักเกิดขึ้นพร้อมกันในวันที่แดดจัด แต่เป็นคนละประเด็นกัน การใช้ ร่ม เสื้อผ้าปกปิด หมวก แว่นกันแดด และครีมกันแดดชนิด broad-spectrum ช่วยลดการสัมผัสรังสี UV ซึ่งมีประโยชน์ต่อการป้องกันความเสียหายต่อผิวและดวงตาจากแสงแดด CDC แนะนำการอยู่ในร่มเงา สวมเสื้อผ้าปกป้องผิว หมวกปีกกว้าง แว่นที่ป้องกัน UVA/UVB และใช้ครีมกันแดดบริเวณผิวที่เปิดรับแสง

แต่ควรแยกให้ชัดว่า ครีมกันแดดไม่ได้ป้องกันภาวะร่างกายร้อนเกินหรือฮีทสโตรก หากอยู่กลางแดดหลายชั่วโมงโดยไม่พัก ไม่ดื่มน้ำ และออกแรงต่อเนื่อง แม้ทาครีมกันแดดก็ยังเกิดอาการจากความร้อนได้ การป้องกันแดดจึงต้องทำร่วมกับการลดระยะเวลาที่อยู่ในความร้อน หาที่ร่ม และพักตามความเหมาะสม

วันที่ท้องฟ้ามีเมฆก็ยังควรพิจารณาการป้องกัน UV เพราะรังสี UV สามารถมาถึงพื้นผิวโลกได้แม้ในวันที่อากาศดูไม่ร้อนจัด CDC ระบุว่าการป้องกันแสงแดดควรทำตลอดปี ไม่ควรใช้ความรู้สึกร้อนหรือเย็นเป็นตัวตัดสินระดับ UV เพียงอย่างเดียว

อย่าลืมเรื่องการพัก โดยเฉพาะคนที่ทำงานหรือออกกำลังกายกลางแจ้ง

อากาศร้อนทำให้กิจกรรมที่เคยทำได้สบายรู้สึกเหนื่อยมากขึ้น การวิ่งระยะเดิม เดินขึ้นลงบันได หรือยกของจำนวนเท่าเดิมจึงอาจสร้างภาระต่อร่างกายมากกว่าวันที่อากาศเย็น CDC แนะนำให้ทำกิจกรรมกลางแจ้งในช่วงที่อากาศเย็นกว่าเมื่อทำได้ อยู่ในร่มเงา และพักเป็นระยะ โดยเฉพาะหากต้องอยู่กลางแจ้งนาน

คนที่เริ่มออกกำลังกายหรือเพิ่งกลับไปทำงานกลางแจ้งหลังไม่ได้ทำมาระยะหนึ่ง ไม่ควรเพิ่มความหนักทันทีในวันที่อากาศร้อน ร่างกายต้องใช้เวลาในการปรับตัวต่อสภาพแวดล้อม การลดระยะเวลา ลดความหนัก หรือเพิ่มช่วงพักในช่วงแรกจึงสมเหตุสมผลกว่าพยายามทำให้ได้เท่ากับวันที่อากาศปกติ

หากเกิดตะคริว ปวดศีรษะ เวียนศีรษะ คลื่นไส้ อ่อนแรง หรือเหงื่อออกมากผิดปกติ ควรหยุดกิจกรรม ไปยังพื้นที่ที่เย็นกว่า และประเมินอาการ ไม่ควรใช้ความคิดว่า “อีกนิดเดียวก็เสร็จ” แล้วฝืนต่อ เพราะอาการเหล่านี้อยู่ในกลุ่มอาการที่สามารถพบในความผิดปกติจากความร้อนได้

เด็ก ผู้สูงอายุ และผู้มีโรคประจำตัว ต้องดูแลมากกว่าคนทั่วไปบางส่วน

แม้อากาศร้อนสามารถกระทบทุกคน แต่บางกลุ่มมีความเสี่ยงสูงกว่า WHO และ CDC ระบุถึงผู้สูงอายุ เด็กเล็ก หญิงตั้งครรภ์ ผู้มีโรคหัวใจ ไต ปอด หรือโรคเรื้อรังอื่น ผู้ที่มีข้อจำกัดด้านการเคลื่อนไหว และผู้ที่ทำงานหรือออกกำลังกายกลางแจ้งว่าเป็นกลุ่มที่ควรเพิ่มความระมัดระวัง

ในบ้านที่มีผู้สูงอายุหรือคนที่อยู่คนเดียว ควรถามเป็นระยะว่าวันนั้นได้ดื่มน้ำหรือยัง ห้องร้อนเกินไปหรือไม่ และมีเวียนศีรษะ อ่อนแรง หรือคลื่นไส้หรือเปล่า ไม่ควรรอให้อีกฝ่ายบอกว่ากระหายน้ำก่อนจึงค่อยดูแล ส่วนเด็กเล็ก ไม่ควรถูกทิ้งไว้ในรถที่จอดอยู่แม้เป็นเวลาสั้น ๆ เพราะอุณหภูมิภายในรถสามารถเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในวันที่อากาศร้อน WHO เน้นว่าไม่ควรทิ้งเด็กหรือสัตว์ไว้ในรถที่จอดอยู่ไม่ว่าจะเป็นระยะเวลาเท่าใด

คนที่ใช้ยาประจำก็ควรระวังเช่นกัน เพราะยาบางชนิดอาจมีผลต่อการควบคุมอุณหภูมิหรือสมดุลน้ำของร่างกาย CDC แนะนำให้ผู้มีโรคเรื้อรังพูดคุยกับแพทย์เรื่องแผนรับมืออากาศร้อน และไม่ควรหยุดหรือปรับยาเองเพียงเพราะกังวลว่าอากาศร้อนจะมีผลต่อยา

แยกให้ออกระหว่างเหนื่อยจากอากาศร้อนกับอาการที่ไม่ควรฝืนต่อ

ช่วงอากาศร้อนเป็นเรื่องปกติที่จะรู้สึกเหนื่อยง่ายหรือเหงื่อออกมากขึ้น แต่หากเริ่มมี ปวดศีรษะ คลื่นไส้ เวียนศีรษะ อ่อนแรง กระหายน้ำมาก เหงื่อออกมากผิดปกติ หรือปัสสาวะลดลง ควรหยุดกิจกรรมและย้ายไปบริเวณที่เย็นกว่า เพราะอาการเหล่านี้สามารถพบในภาวะ heat exhaustion หรือภาวะอ่อนเพลียจากความร้อนได้ CDC ระบุว่าภาวะนี้เกิดจากการสูญเสียน้ำและเกลือจากเหงื่อมากเกินไป และควรได้รับการลดความร้อน พัก และจิบน้ำตามความเหมาะสม

หากอาการแย่ลง อาเจียนจนดื่มไม่ได้ เป็นลม หรือไม่ดีขึ้นหลังออกจากความร้อน ควรได้รับการประเมินทางการแพทย์ ไม่ควรกลับไปทำกิจกรรมกลางแดดต่อทันที เพราะร่างกายอาจยังไม่ฟื้นจากความร้อนและการสูญเสียน้ำ

ส่วน ฮีทสโตรกเป็นภาวะฉุกเฉิน โดยสัญญาณสำคัญคือร่างกายร้อนมากและมีความผิดปกติทางระบบประสาท เช่น สับสน พูดไม่รู้เรื่อง ซึม ชัก หรือหมดสติ CDC ระบุว่าผู้มีฮีทสโตรกอาจมีผิวร้อนแห้งหรือยังคงเหงื่อออกมากก็ได้ ดังนั้นจึงไม่ควรใช้คำว่า “ไม่มีเหงื่อจึงจะเป็นฮีทสโตรก” เป็นเกณฑ์เพียงอย่างเดียว กรมอนามัยของไทยแนะนำให้รีบนำผู้ป่วยเข้าบริเวณร่มหรือที่เย็น คลายเสื้อผ้า ช่วยลดอุณหภูมิ และนำส่งสถานพยาบาลหรือโทร 1669 ทันทีเมื่อสงสัยฮีทสโตรก

คำว่า “ร้อนใน” ไม่ควรนำมาใช้แทนอาการจากอากาศร้อนทั้งหมด

ช่วงหน้าร้อนบางคนรู้สึกปากแห้ง คอแห้ง กระหายน้ำ หรือมีแผลในปาก แล้วเรียกรวมว่า “ร้อนใน” แต่ควรแยกอาการเหล่านี้ออกจากกัน เพราะ ภาวะขาดน้ำ ปากแห้ง แผลในปาก และความผิดปกติจากความร้อนไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และเน้นว่าอากาศร้อนไม่ควรถูกสรุปว่าเป็นสาเหตุโดยตรงของแผลในปากทุกครั้ง ขณะที่การสูญเสียน้ำและความร้อนของร่างกายควรได้รับการประเมินตามอาการจริง

หากเพียงรู้สึกคอแห้งหรือกระหายน้ำหลังเดินกลางแดด การกลับเข้าที่ร่มและดื่มน้ำตามความเหมาะสมเป็นสิ่งที่ทำได้ แต่ถ้ามีเวียนศีรษะ อ่อนแรง คลื่นไส้ สับสน หรือหมดสติ ไม่ควรมองว่าเป็น “ร้อนในจากอากาศ” แล้วรอดูอาการ เพราะลักษณะดังกล่าวสามารถเกี่ยวข้องกับความร้อนที่ต้องได้รับการดูแลเร็วกว่านั้น

ใน มุมมองตามการแพทย์แผนไทยหรือภูมิปัญญาดั้งเดิม อาจมีการอธิบายอาการที่เรียกว่าร้อนในผ่านแนวคิดเรื่องธาตุ รสยา อาหาร และฤดูกาล ซึ่งควรเข้าใจว่าเป็นกรอบของศาสตร์ดั้งเดิม ไม่ควรใช้คำอย่าง “ความร้อนสะสม” แทนการประเมินภาวะขาดน้ำหรือฮีทสโตรกตามการแพทย์ปัจจุบัน หากเลือกใช้ยาแผนไทยหรือผลิตภัณฑ์สมุนไพร ควรอ่านสรรพคุณ วิธีใช้ และคำเตือนของผลิตภัณฑ์นั้นโดยตรง

สรุป

การดูแลร่างกายช่วงอากาศร้อนไม่จำเป็นต้องเริ่มจากวิธีพิเศษ สิ่งพื้นฐานอย่างดื่มน้ำสม่ำเสมอ ไม่ทำกิจกรรมหนักกลางแดดนานเกินไป พักในที่ร่มหรือพื้นที่เย็น เลือกเสื้อผ้าที่ระบายอากาศได้ และปรับเวลาทำกิจกรรมให้หลีกเลี่ยงช่วงร้อนจัด สามารถนำไปใช้ได้ในชีวิตประจำวัน กรมอนามัยและ WHO ต่างเน้นหลักสำคัญคล้ายกัน คือหลีกเลี่ยงความร้อนมากเกิน พักเป็นระยะ และให้ความสำคัญกับน้ำและการสังเกตร่างกาย

การป้องกันแสงแดดก็ควรทำควบคู่กันด้วยการใช้ร่ม หมวก เสื้อผ้า และครีมกันแดดตามความเหมาะสม แต่ต้องจำไว้ว่าการป้องกัน UV ไม่สามารถใช้แทนการพักและการลดความร้อนของร่างกายได้ หากทำงานหรือออกกำลังกายกลางแจ้ง ควรลดความหนักหรือหยุดพักทันทีเมื่อเริ่มเวียนศีรษะ คลื่นไส้ ปวดศีรษะ อ่อนแรง หรือตะคริว แทนการพยายามฝืนจนถึงเวลาพักที่วางไว้

สิ่งที่ไม่ควรมองข้ามคืออาการทางระบบประสาท เช่น สับสน พูดไม่รู้เรื่อง ชัก ซึม หรือหมดสติร่วมกับตัวร้อนมาก เพราะอาจเป็นฮีทสโตรกซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉิน ควรรีบช่วยลดความร้อนและขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ทันที ไม่ควรรอให้อาการดีขึ้นด้วยการดื่มน้ำหรือพักเพียงอย่างเดียว

สอบถามข้อมูลผลิตภัณฑ์ วิธีใช้ตามฉลาก และช่องทางจำหน่ายทาง LINE LINE ตราใบห่อ@trabaihor หากมีข้อสงสัยด้านสุขภาพควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร

ข้อมูลในบทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้ความรู้ทั่วไป ไม่ใช้แทนการตรวจวินิจฉัยหรือการรักษาจากบุคลากรทางการแพทย์ โปรดอ่านฉลากและเอกสารกำกับยาก่อนใช้

ติดตามข้อมูลจากตราใบห่อได้ทาง

Website : https://baihor.com/

Youtube :@baihorchanel2177

Facebook : Facebook ตราใบห่อBrandBaihor

Line : LINE ตราใบห่อ@trabaihor

แหล่งอ้างอิงท้ายบทความ

• กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข :  https://anamai.moph.go.th/th/news-anamai/44893
• CDC – About Heat and Your Health : https://www.cdc.gov/heat-health/about/
• CDC/NIOSH – Heat-related Illnesses : https://www.cdc.gov/niosh/heat-stress/about/illnesses.html
• CDC – Sun Safety Facts : https://www.cdc.gov/skin-cancer/sun-safety/
• WHO – Heat and health : https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/climate-change-heat-and-health
• WHO – Ultraviolet radiation : https://www.who.int/health-topics/ultraviolet-radiation

เขียนโดย: ทีมบรรณาธิการตราใบห่อ

บทความแนะนำ